wie zijn wij?

Mark Snijdelaar: (voorzitter)

Passie. Toneelspelen is mijn manier van ontspanning. Mijn passie.  Je inleven in een karakter, een personage, een ander en die uitbeelden op het toneel. Leuker is er niet. Ik ben al ruim twintig jaar aan Het Voetlicht verbonden en heb vele grote en kleinere rollen vervuld. Elke jaar wordt er een stuk gespeeld waarvoor een groot deel van het jaar gerepeteerd wordt. Het plezier van deze repetities, elke dinsdagavond, is een onderdeel van deze leuke hobby. De vereniging is uitgegroeid tot een leuke vriendenclub. Als voorzitter van het driekoppige bestuur houd ik me daarnaast bezig met het algemene reilen en zeilen van de vereniging.

Esther Bezembinder: ( secretaris )

Het leuke van toneel is dat het eigenlijk een teamsport is. Je werkt met de hele groep naar een voorstelling toe. Je praat, je leest, je luistert naar elkaar, je gaat het op “de vloer” uitproberen en uiteindelijk staat er een voorstelling. Een heel proces waar ik altijd veel plezier aan beleef. Ik ben in 1995 bij het Voetlicht gekomen. Naast het werken aan een voorstelling vind ik het leuke van lid zijn van een toneelvereniging dat het ook andere “toneeldeuren” geopend heeft zoals; het meewerken aan de theatervaartocht bij Gouda Waterstad, het meespelen in eenakters tijdens kaarsjesdag, mee mogen werken aan maatwerktheater, het figuren in een televisieserie, mee mogen spelen in films van Toverlint en een uitzending van RTV Gouwestad. Een hobby dat niet gaat vervelen.

Gerard van Vliet: ( penningmeester )

Geboren 1953 in Oudewater. Alleenstaand, werkzoekende in de verkoop van woninginrichting en meubelen. Daar ontmoette ik Jan Heus en die vroeg mij in 1989 of ik zin had in een rolletje bij Toneelvereniging ” Het Voetlicht “. Spelen, decor en allerlei randwerkzaamheden maakt deze hobby tot een mooie bezigheid. En met de andere hobby’s zingen en sporten maakt het mijn leven afwisselend.

 

Tiny van der Burg:

Ik speel vanaf 1995 toneel bij Het Voetlicht met veel plezier. Het leuke aan toneelspelen vind ik dat je met een groep verschillende mensen van niets naar iets een mooi stuk kan neerzetten. Het resultaat is altijd verrassend. Ik heb in veel stukken gespeeld met mooie personages.  Van weesjongen tot Kniertje. Ik ga elke dinsdagavond met plezier naar toneel. Het is een verslavende hobby. Maar voorlopig wil ik nog niet van deze verslaving af.

Jos Heus:

Mijn naam is Jos Heus ik speel nu 6 jaar bij Het Voetlicht met veel plezier en een fijne ploeg mensen.

 

 

 

Bas de Geus:

In 1992 heb ik bij de toneelvereniging VIOS uit Reeuwijk,  mijn eerste schreden op het toneel  gezet. Daarna heb ik mee mogen werken aan 40 zeer verschillende voorstellingen. Nog steeds heb ik er ontzettend veel plezier in,  om met verschillende mensen,  het publiek een mooi verhaal te laten zien. Of het nu binnen is of buiten, of het gaat om een  grote musical, een komedie of een tragedie, een grote of een kleine zaal. De gezelligheid en plezier van het repeteren, de spanning van het optreden en het applaus na afloop werkt  gewoon verslavend.

Patricia Versluis:

In 2008 ben ik begonnen bij Het Voetlicht. Toen al vond ik het heerlijk om iemand te spelen die je zelf niet ben, om in de huid van een ander te kruipen. Met elke week gezellig te repeteren hebben wij dan een geweldig stuk die wij neerzetten. Dat blijf ik het leukste vinden, het optreden, de kick en het applaus. Ik ben ook nog lang niet van plan te stoppen met deze leuke hobby.

 

Tiny van der Zande:

Mijn debuut bij toneelvereniging Het Voetlicht ,was met Verwarringen van Alan Ayckbourn. Voordat ik bij toneelvereniging Het Voetlicht kwam, heb ik vele jaren in toneelvoorstellingen voor kinderen meegedaan. Graag wilde ik op een gegeven moment een switch maken naar toneelvoorstellingen voor volwassenen. De keus is op Het Voetlicht gekomen. Geen moment spijt van gehad. Een fijne groep die wekelijks op dinsdagavond repeteert. Toneelspelen is een heerlijke ontspanning. De repetitieavonden horen er natuurlijk bij, maar als we met elkaar uiteindelijk het stuk neerzetten, is dat een heel goed gevoel. Heel veel energie krijg ik daar van. Ik ben van plan om nog vele jaren wekelijks naar Gouda te gaan.

Anneke Vlijter:

Ik ben sinds 1997 lid van Het Voetlicht. Het is een keer per week met elkaar repeteren om vervolgens na ongeveer een jaar een voorstelling drie keer te spelen. En daar doe je het voor. Ik vind het leuk dat je verschillende rollen mag spelen en daar leer je ook nog van.

Sifred de Wit:

Na een pauze van 12 jaar begon het toch weer te kriebelen. Ik werd gevraagd voor een klein rolletje in het stuk ”Op Hoop Van Zegen” en ja, ik had het gemist. Het samen bouwen aan iets bouwen aan een toneelstuk om het publiek te vermaken en te boeien. Serieus bezig zijn maar ook de gezelligheid en de lol tijdens de repetities met als eindresultaat iets om trots op te zijn. Je verdiepen in een personage, iemand spelen die ver van je eigen ik verwijderd is, of misschien wel iemand waarop je een beetje lijkt. Toneelspelen is een teamsport, met alles. Met de rollen, de kleding de teksten en het decor, alles doen we samen om de voorstellingen een succes te laten worden voor het publiek, maar ook voor de spelers en de regisseur.

Patrick Verhoeven:

Ik ben een nieuw lid van Het Voetlicht en ben tevens een oud lid. Voor 2004 heb ik enkele jaren met veel plezier bij Het Voetlicht gespeeld maar door studie ben ik er toen een lange tijd mee opgehouden. In 2016 zat deze studie erop en ben ik weer lid geworden, met evenveel plezier als vroeger! Ik ervaar Het Voetlicht als een vereniging waar de spelers veel lol hebben onder elkaar maar waar tevens serieus gerepeteerd wordt. We willen echt iets goeds neerzetten. Ik hoop dat u na afloop van onze optredens vindt dat dat is gelukt.

Suzanne Glasbergen:

Mijn moeder speelt ook toneel dus als klein meisje was ik al regelmatig in het theater te vinden. Het mooiste vond ik het als kind om te improviseren met gebruik van alle fantastische kleding en attributen die er in het theater te vinden waren. Na een periode van studie en werk ben ik weer met theater bezig, het blijft me toch trekken. Als volwassene vind ik het leuke aan toneel dat je uit je eigen rol van volwassene/moeder/vrouw/vriendin mag stappen en een totaal ander jasje aantrekt. Heerlijk om in de huid van iemand anders te kruipen!